Urodzony 17.08.1887 w Persenbeugu, zmarł 1.04.1922 na Maderze – mąż, ojciec ósemki dzieci, żołnierz, polityk i ostatni cesarz Austrii i król Węgier (1916-1918).

            Nic nie zapowiadało, że bratanek Cesarza Franciszka Józefa będąc dopiero 4 w kolejności do tronu, zostanie cesarzem. Jednakże tragiczne losy spadkobierców austro-węgierskiej korony spowodowały, że młody i niedoświadczony Karol został cesarzem ogromnego i pogrążonego w wojnie państwa. Włożył ogromny trud nie tylko w próbę ocalenia chwiejącego się ku upadkowi cesarstwa, ale przede wszystkim do likwidowania skutków wojny poprzez troskę o cierpiących i najuboższych, ograniczając przy tym do absolutnego minimum własne potrzeby oraz całego dworu. Jego liczne zabiegi w kwestii zakończenia działań wojennych i wynegocjowania pokoju były wielokrotnie odrzucane. Zdrada jakiej dopuścił się minister spraw zagranicznych Austro-Węgier doprowadziły do postrzegania młodego cesarza jako człowieka niekompetentnego i niestałego, co jeszcze bardziej utrudniło jego zabiegi o pokój. Ostatecznie w wyniku zakończenia I wojny światowej cesarstwo upadło a Karol wraz z rodziną został wygnany z Austrii. W kolejnych latach dwukrotnie próbował wrócić na tron Węgierski. Jednak i tym razem spotkał się ze zdradą bliskich współpracowników. W ich wyniku został wraz z rodziną zesłany na wyspę Maderę, gdzie 1 kwietnia 1922 w wyniku ciężkiej choroby zmarł mając zaledwie 34 lata.

„Przy łożu Karola czuwała cesarzowa Zyta oraz węgierski kapłan, o. Zsamboki, który udzielał konającemu Komunii świętej. Wspólnie odmawiali Różaniec. Przebaczam wszystkim moim wrogom, wszystkim, którzy przysporzyli mi cierpień i działali przeciwko mnie – oświadczył cesarz w przededniu śmierci. 1 kwietnia przyjął Najświętszy Sakrament, ucałował krzyż, wyszeptał: Niech się dzieje wola Twoja! – i skonał.”